| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Lutz Besch |
| Urodzenie | 9 marca 1918, Katowice |
| Śmierć | 9 sierpnia 2000, Wagrain |
| Zawód | pisarz, scenarzysta, radiowiec, reżyser |
| Wykształcenie i praca | |
| Edukacja | Hochschule f. Kirche- und Schulmusik (Berlin); doktorat, Uniwersytet w Jenie |
| Pracodawca | Radio Bremen |
| Twórczość i nagrody | |
| Najważniejsze dzieła | "Immer nach Hause", "Augenblicke", "Die barmherzigen Pferde" |
| Nagrody | Andreas–Gryphius–Preis (1963), Nagroda Eichendorffa |
| Członkostwa | |
| Organizacje | Wangener Kreis; Kulturwerk Schlesien; Engadiner Kollegium; P.E.N. (Austria) |
Lutz Besch łączył pracę radiową z działalnością literacką i teatralną. Był autorem prozy, sztuk teatralnych i słuchowisk oraz realizował reportaże i programy telewizyjne, w których często powracał do tematów związanych z Górnym Śląskiem.
Życie i wykształcenie
Urodził się w Katowicach; ojciec pochodził z Prus Wschodnich i pracował jako laryngolog. Dzieciństwo spędził na Śląsku, a początkową edukację pobierał w miejscowych szkołach. W 1931 roku rodzina przeniosła się do Niemiec; maturę zdał w gimnazjum w Nauen, gdzie pobierał lekcje wiolonczeli u Hermanna Diemera.
Następnie studiował w Berlinie w Wyższej Szkole Muzyki Kościelnej i Szkolnej. W czasie kampanii francuskiej w 1940 roku został poważnie ranny. Po rekonwalescencji kontynuował naukę na Uniwersytecie w Jenie, gdzie w 1944 roku obronił doktorat poświęcony Hjalmarnowi Bergmannowi. Przez dwa lata po studiach pracował jako asystent uniwersytecki.
Praca w radiu i działalność zawodowa
Od 1951 roku był związany z Radio Bremen. Początkowo pełnił różne role produkcyjne, a od 1960 do 1961 roku był dyrektorem działu. W latach 1961–1966 pełnił funkcję zastępcy dyrektora programowego. Od 1964 roku należał do Komisji Historycznej ARD, a do sierpnia 1967 roku kierował redakcją kultury tej stacji.
Po nawiązaniu przyjaźni z austriackim pisarzem Karlem Heinrichem Waggerlem osiedlił się w 1968 roku w Wagrain w salzburskim Pongau. Z okazji siedemdziesiątych urodzin Waggerla opisany został w broszurze opublikowanej przez Bescha w 1967 roku; kilka lat później opublikował również spuściznę swojego przyjaciela.
Twórczość literacka i nagrody
Besch skupił się na narracji; jego dorobek obejmuje sztuki teatralne z lat 1951–1958, piętnaście książek wydanych między 1955 a 1986 rokiem, słuchowiska, reportaże radiowe i telewizyjne portrety oraz prace wydawnicze z zakresu literatury i historii muzyki. Zbiór pięćdziesięciu dwóch opowiadań "Augenblicke" ukazał się w 1986 roku.
Za tom "Die barmherzigen Pferde" otrzymał w 1963 roku Andreas–Gryphius–Preis Gildii Artystów w Esslingen. Był też laureatem Nagrody Eichendorffa. Należał do kilku organizacji literackich i kulturalnych, między innymi do Wangener Kreis i P.E.N. w Austrii.
Zmarł 9 sierpnia 2000 w Wagrain.
