| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Karl Borinski |
| Data urodzenia | 11 czerwca 1861 |
| Miejsce urodzenia | Katowice |
| Data śmierci | 12 stycznia 1922 |
| Miejsce śmierci | Monachium |
| Wykształcenie i kariera | |
| Wykształcenie | Uniwersytet Fryderyka Wilhelma (Berlin); Uniwersytet Ludwika i Maksymiliana (Monachium) |
| Habilitacja | 1894 — Die Kunstlehre der Renaissance |
| Stanowiska | Profesor nadzwyczajny historii literatury (Monachium, od 1906); członek Bawarskiej Akademii Nauk (1917) |
| Zainteresowania i dorobek | |
| Specjalizacja | Historia literatury niemieckiej; poetyka, estetyka, aspekty językowe |
| Najważniejsze publikacje | Geschichte der deutschen Literatur (dwutomowe, 1921); redakcja tomu 17 dzieł Lessinga |
| Życie prywatne | |
| Pochodzenie | Syn Louisa Borinskiego |
| Religia | Przeszedł na luteranizm w 1882 |
| Rodzina | Żona Johanna Schweitzer (ślub 1908); syn Ludwig (ur. 1910) |
Karl Borinski był profesorem i badaczem literatury niemieckiej, związanym z Uniwersytetem Ludwika i Maksymiliana w Monachium. Jego prace obejmowały szeroki zakres historii literatury, z akcentem na poetykę, estetykę oraz kwestie językowe.
Życiorys i wykształcenie
Karl Borinski urodził się w Katowicach jako syn żydowskiego kupca Louisa Borinskiego. Po ukończeniu szkoły w rodzinnym mieście podjął studia z germanistyki i historii najpierw na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie, a następnie na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium. W Monachium kontynuował naukę pod kierunkiem Michaela Bernaysa i Konrada Hofmanna.
W 1882 roku przeszedł na chrześcijaństwo w obrządku luterańskim. Habilitację uzyskał w 1894 roku na podstawie pracy Die Kunstlehre der Renaissance, poświęconej poezji dworskiej XVII wieku.
Kariera naukowa i główne publikacje
Od 1906 roku Borinski pełnił funkcję profesora nadzwyczajnego historii literatury na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana. W 1917 roku został członkiem Bawarskiej Akademii Nauk. Jego badania obejmowały całą historię literatury niemieckiej, ze szczególnym zainteresowaniem dla poetyki i aspektów językowych twórczości.
Borinski poświęcił szczególną uwagę Gottholdowi Ephraimowi Lessingowi i współpracował przy pełnym wydaniu jego dzieł, redagowanym przez Juliusa Petersena i Waldemara von Olshausena; wraz z Alfredem Schöne edytował tom 17. W 1921 roku opublikował dwutomową Geschichte der deutschen Literatur, w której pierwszy tom obejmuje historię do XVIII wieku, a drugi opisuje okres od Sturm und Drang do współczesności.
Życie prywatne i śmierć
W 1908 roku Borinski poślubił Johannę, córkę producenta wyrobów z brązu J. B. Schweitzera z Landshut. W 1910 roku urodził im się syn Ludwig, który później został anglistą na Uniwersytecie w Hamburgu. Karl Borinski zmarł 12 stycznia 1922 w Monachium.