| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Jan Paweł Biczycki |
| Data urodzenia | 20 czerwca 1931 |
| Miejsce urodzenia | Katowice |
| Data śmierci | 18 lutego 1996 |
| Miejsce śmierci | Monachium |
| Wykształcenie | |
| Uczelnia | Uniwersytet Warszawski, polonistyka |
| Zawód | |
| Rola | Aktor, reżyser, wykładowca (docent) |
| Kariera | |
| Teatry | Teatr Polski (asystent reżysera), Teatr Syrena, Teatr im. J. Słowackiego, Teatr Komedia i inne |
| Klub | Współzałożyciel klubu "Stodoła" (kierownik artystyczny do 1960) |
| Nagrody | |
| 1961 | Wyróżnienie za reżyserię — I Kaliskie Spotkania Teatralne |
| 1964 | Nagroda za reżyserię — V FPSW we Wrocławiu |
| Życie prywatne | |
| Małżeństwo | Romy Ligockiej |
| Dziecko | syn Jakub |
| Pochówek | Cmentarz Leśny w Monachium |
Jan Biczycki był związany z życiem teatralnym w Polsce od połowy lat 50. do połowy lat 60. Jednocześnie rozwijał działalność reżyserską i współorganizował scenę kabaretowo-teatralną w Warszawie. Po stypendium artystycznym przeniósł się do Niemiec, gdzie kontynuował pracę jako aktor, reżyser i wykładowca.
Jak wyglądało wykształcenie Jana Biczyckiego?
Biczycki ukończył polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. W czasie studiów pracował jako asystent reżysera w Teatrze Polskim w Warszawie, co połączyło jego zainteresowania literaturą i sceną. To doświadczenie otworzyło drogę do pierwszych angaży aktorskich i pracy reżyserskiej.
Gdzie pracował i reżyserował?
W latach 1955–1957 występował w Teatrze Syrena. W 1957 współzałożył klub "Stodoła" i pełnił tam funkcję kierownika artystycznego do 1960 roku. W kolejnych latach reżyserował przedstawienia w różnych teatrach w Polsce, współpracując między innymi z Teatrem Dramatycznym w Koszalinie.
W sezonie 1962–1963 był reżyserem w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. W 1964–1965 pracował w warszawskim Teatrze Komedia, gdzie piastował funkcje reżysera, dyrektora i kierownika artystycznego. Za reżyserię otrzymał wyróżnienia na festiwalach teatralnych w 1961 i 1964 roku.
Jak wyglądała jego działalność za granicą i filmowa?
W 1965 otrzymał stypendium Herberta von Karajana w Salzburgu. W 1968 zamieszkał w Monachium, gdzie występował i reżyserował oraz wykładał na tamtejszym uniwersytecie jako docent. Pozostał aktywny na scenie i przed kamerą aż do lat 90.
W filmografii wymieniane są m.in. role w niemieckich i międzynarodowych produkcjach: wystąpił w odcinku Tatort (1970), zagrał Augusta Babela w Róży Luksemburg (1986) oraz wcielił się w postać Zygmunta Freuda w filmie Wygasłe czasy (1987). Wśród innych pozycji znajdują się Imperatyw (1982) i Paradygmat, czyli potęga zła (1985).
